شکل گیری          MMPI

هدف اصلی : MMPIنخستین بار در سال 1943 منتشر شد مولفان آزمون استارک هاتاوی و چارنلی مک کنیلی که در بیمارستان های دانشگاه صینه سوتا مشغول کار بودند انتظار داشتند که MMPIبرای ارزیابیهای تشخیص معقول ابزار سودمندی باشد وظیفه اصلی روانشناسان و روانپزشکان در دهه های 1940و1930 تعیین بر چسب های تشخیص مناسب برای موارد فردی بود. معمولاً برای هر بیمار یک مصاحبه فردی یا معاینه وضعیت روانی و آزمون روانشناختی فردی اجرا می شد البته این امکان نیز وجود داشت که از طریق اجرای گروهی پرسشنامه های شخصیتی ، کاغذ ، مدادی بطور موثرو پایاتری به برچسب های تشخیصی مناسب اختلالات روانی دست یافت.

منطق آزمون : هاتاوی و مک کینلی برای ساختن مقیاس های مختلف MMPI از روش کلید یابی تجربی استفاده کردند این روش که مستلزم تعیین تجربی ماده هایی است که بین گروههای آزمودنی ها فرق می گذارد . امروزه یک تکنیک  (فن) متداول است ، اما در زمان ساختن MMPIیک نوآوری مهم بود بیشتر پرسشنامه های قبلی شخصیتی مطابق با روش کلیدیابی منطقی ساخته شده بودند در این روش ماده های آزمون در صورت داشتن اعتبار صوری بطور منطقی انتخاب یا ساخته می شود و پاسخها بر اساس قضاوت ذهنی مولف آزمون مبنی بر اینکه چه نوع پاسخهایی احتمالاً نشان دهنده صفات مورد سنجش خواهند بود کلید گذاری می شود.

هم تجربه بالینی و هم داده های پژوهشی بطور جدی کلیات این روش منطقی کلید یابی را زیر سوال برده است. بطور فزاینده ای آشکار شده است که آزمونها می توانند برای اینکه خودشان را هر گونه که مایلند نشان دهند  ، پاسخهایشان را جعل یا تحریف میکنند . افزون بر این مطالعات تجربی نشان داده است پاسخهای کلید یابی شده ذهنی اغلب با تفاوتهای واقعی مشاهده شده ، بین گروهای آزمودنی ها همخوانی ندارد در روش کلید یابی تجربی تازه معرفی شده پاسخهای داده شده به ماده های آزمون فردی به عنوان پاسخهای نامعلوم در نظر گرفته می شد و برای تعیین ماده هایی از آزمون که گروههای ملاک را از هم متمایز کند از روش تحلیل تجربی ماده ها استفاده شد به کار بستن چنین روشی بسیاری از مشکلات مربوط به روشهای ذهنی قبلی را برطرف کرد.

اجرا و نمره گذاری : شرایط آزمودنیهای MMPI-2 : کاربر این آزمون اختصاص به آزمودنیهایی دارد که 18 سال یا بیشتر سن دارند . برای آزمودنیهای کوچکتر از 18 سال باید از MMPI-A استفاده کرد باتوجه به اینکه هر دو آزمون   MMPI-2,MMPI-A برروی آزمودنیهای 18 ساله هنجار یابی شده است . برای آزمودنیهای این سن می توان از هر دوی این آزمونها استفاده کرد .بالینگر باید برای هر مورد بطور انفرادی تصمیم بگیرد که برای افراد 18 ساله از MMPI-Aاستفاده کند یا MMPI-2 معمول آن است که برای فرد 18 ساله ای که هنوز در دبیرستان است MMPI-A  و برای فرد 18 ساله ای که در کالج است مشغول کار می باشد یا به شکل مستقل دیگری زندگی می کند MMPI-2   را انتخاب کرد.

 

پرسشنامه شخصیتی چند وجهی مینه سوتا :

پرسشنامه شخصیتی چند وجهی مینه سوتا ( MMPI )     پرسشنامه ی استانداردی برای فراخوانی دامنه ی گسترده ای از ویژگی های خود- توصیفی و نمره گذاری آنهاست که یک شاخص کمی از سازگاری هیجانی فرد و نگرش وی نسبت به شرکت در آزمون را به دست می دهد از هنگام تدوین MMPI توسط هته وی مک کین لی در 1940 تاکنون ، این آزمون یکی از پر مصرف ترین پرسشنامه های بالینی بوده و بیش از 1000 منبع تحقیقی درباره آن منتشر شده است . در پرسشنامه های چند وجهی مینه سوتا بعد از برگذاری ازمون همین که نیمرخ آزمون تنظیم شد ، نمره ها اغلب مرتب و کد گذاری می شوند ، به گونه ای که قله ها و دره های معنی دار خلاصه و مشخص شوند ، برای تفسیر دقیق آزمون ، باید صورت بندی کلی مقیاس های مختلف و همچنین خصایص جمعیتی مربوط مورد بررسی قرار گیرند . در بسیاری از موارد ، نمره یک مقیاس در دو نیمرخ روانی مختلف ، با در نظر گرفتن برافراشتگی یا پایین بودن سایر مقیاس ها ، ممکن است معانی مختلف داشته باشد . بدین سان نکته ی مهم آن است که متخصص بالینی از به کار بردن فرمول های کمی یا مکانیکی محض برای تفسیر نیمرخ بپرهیزد ، و در عوض نمره ها را در بافت کلی برافراشتگی و پایین بودن سایر مقیاس ها مورد بررسی قرار دهد . نه تنها یک مقیاس خاص باید در بافت صورت بندی کلی آزمون بررسی شود ، بلکه سایر منابع مانند مشخصات جمعیتی ( سن ، تحصیلات ، پایگاه اقتصادی ، اجتماعی ، نژادی ) مشاهدات رفتاری ، سایر شاخص های روان سنجی و سوابق مربوط به گذشته نیز اغلب می توانددر افزایش دقت ، وحساسیت توصیف شخصیت نقش اساسی ایفا کند . ( مارنات ، 2003 ، ترجمه پاشا شریفی و نیکخو، 1386 ) .

 

مقیاس های اعتباری :

به جهت اینکه اطلاعات حاصل از MMPI-2 کاملاً دقیق و سودمند باشد لازم است که آزمودنی در پاسخ به آزمون مطابق راهنمای آزمون عمل کند .به آزمودنی ها گفته می شود هر ماده را بخوانند ، به محتوای آن توجه کنند و به دقت و کاملاً صادقانه و به صورت درست – غلط به ماده ها پاسخ دهند. اگر آزمودنی از این روش ها فاصله بگیرد پروتکل حاصله را باید نامعتبر تلقی کرد و نباید بیشتر از این تفسیر کرد ، اما اگر انحراف از این روشها کمتر از آن حد باشد باید در تفسیر نمرات حاصله ، این مورد را لحاظ کرد. اگر چه هته وی و مک کینلی امید وار بودند که روش کلید یابی تجربی مورد استفاده در تدوین MMPI احتمال چنین تحریف هایی را در مقایسه با پرسش نامه های دارای اعتبار صوری قبلی کاهش بدهد. ام آنها به اهمیت ارزیابی نگرشهای پاسخ دهی به آزمون معترف بودند . مقیاس های اعتباری اصلی MMPI  علاوه بر فراهم ساختن اطلاعات مهم درباره نگرش های پاسخ دهی به آزمون به عنوان منابع استنباط نتایج درباره رفتارهای فرآزمونی نیز قابل استفاده است . (  گراهام ، 1940 ترجمه ی یعقوبی و کافی ، 1379 ) .

 

 

مقیاس های نامعتبر :

بعضی از استفاده کنندگان MMPI-2   هر پروتکلی را که دارای بیش از سه ماده بدون پاسخ باشد یا یکی یا چند تا از مقیاس های اعتباری استانداردش دارای نمره 65 باشد نا معتبر و غیر قابل تفسیر می دانند . هر چند که این کار بسیار محافظه کارانه است و کمتر احتمال دارد که نیم رخ هایی که واقعاً نامعتبر تلقی کند . اما معرف یک دیدگاه بسیار ساده انگارانه در مورد اعتبار نیمرخ است و باعث می شود که بسیاری از نیمرخ های معتبر کنار گذاشته شوند به عنوان مثال مطابق راهنمای MMPI-2   ( بوچر و همکاران 1989) نمره های T بین 90-71 در مقیاس F می تواند دال بر روان پریشی باشد . بعضی از آزمودنی ها در پاسخ گویی به MMPI-2  از شیوه های انحرافی استفاده می کنند ، لذا نیمرخ های حاصله به سادگی قابل تغییر نیست . که در زیر به بعضی از این شیوه های انحرافی اشاره خواهیم کرد :

1-    آمایه ها و سبک های انحرافی پاسخ : افراد گاهی اوقات بدون توجه به محتوای ماده به صورت سبکی پاسخ می دهند .( مثلاً به همه ماده ها پاسخ غاط می دهند).

2-    پاسخ دادن تصادفی : فرد به صورت کاملاً تصادفی بدون مطالعه سوالات پاسخ می دهد. یا از یک الگوی پاسخ دهی فرد ویژه استفاده کند . در نیم رخ با پاسخ های تصادفی ، نمره T مقیاسF بسیار بر افراشته شود . (معمولاً بزرگتر از100) نمره T مقیاس K برابر یا نزدیک 50 و مقیاس L  نیز نسبتاً برافراشته (T=60 – 70) می شود . مقیاس FB نیز کاملاً برافراشته و معمولاً در همان سطح نمره T مقیاس F است . نمره مقیاس های بالینی نیز عموماً بالاست و معمولاً بالاترین نمره مربوط به مقیاس 8 و بعد از آن مقیاس 6 است احتمالاً مقیاس های 5 و 0 نیز زیر 70 است .

3-    ارائه پاسخ درست به همه ماده ها : ویژگی های بارز این نیمرخ عبارتند از برافراشتگی زیاد نمره مقیاس F ( نمره T معمولاً بزرگتر از 100 است) ، نمره های T پایین تر از 50 در مقیاس های L,K و برافراشتگیهای زیاد در مقیاس های بالینی سمت راست نیم رخ که معمولاً مقیاس های 8و6 بالاترین نمره را دارند .مقیاس FB نیز کاملاً برافراشته و معمولاًدر همان سطح مقیاس F است.

 دختر: L= 80     , F= 45        , K= 60

پسر :   L=75         , F= 45     ,  K= 60

4- ارئه پاسخ " غلط "  به همه ماده ها : مهمترین مشخصه ی ارائه پاسخ های غلط  به شکل زیر می باشد:

                              دختر: L=100     , F= 95       ,   K= 80

                                   پسر: 105    ,  F= 100     ,   K= 85

5- منفی نشان دادن خود : وانمود خصوصیات بد : ممکن است آزمودنیها به هنگام پاسخ به MMPI-2 قصد داشته است برداشت منفی غیر واقع بینانه ای از خود ارائه دهند . مورد افراطی منفی نشان دادن خود ، هنگامی که شخص عمداً به ماده های آزمون به گونه ای پاسخ می دهد که بنظر می رسد از نظر روان شناختی بسیار مختل و آشفته است ولی حقیقت این نیست اغلب به این سبک پاسخ ( پاسخ وانمود خصوصیات بد ) اطلاق می شود . مشخصه این نیمرخ ، نمره T بالا و بسیار برافراشته در مقیاس F ( معمولاً بالاتر از 100) مقیاس FB نیزبرافراشته و تقریباً در همان سطح  F می باشد:

دختر:L= 40      ,  F= 120       ,  K= 35

پسر:L= 50     ,  F= 120        ,  K=35

6- مبالغه : گاهی اوقات افرادی که واقعاً دارای مشکلات و علایم روانشناختی هستند در پاسخ گویی به MMPI-2 آنها را مبالغه می کنند . در این شرایط نیمرخ بدست آمده از نمره ها بستگی به میزان مبالغه علایم و مشکلات واقعی دارد ، لذا امکان تشخیص یک الگوی مشخص برای این سبک پاسخی وجود ندارد.

 

 

 

7- مثبت نشان دادن خود : وانمود خصوصیات خوب : بعضی افراد در پاسخ گویی به  MMPI  سعی می کنند مشکلات را انکار کرده و از نظر روان شناختی بهتر از آنچه هستند به نظر برسند . در سبک پاسخی وانمود خوب ، مقیاسهای  L,K   احتمالاً به گونه معنا داری برافراشته هستند و نمره  T  مقیاس F   ممکن است پایین تر از 50 باشد .

8- نیمرخ های دفاعی : بعضی افراد قصد دارند برداشتهای مطلوب غیر واقعی از خود ارائه دهند ، اما این کار را به اشکال آمایه های پاسخی وانمود خوب انجام می دهند .

در یک نیمرخ دفاعی ، نمره های مقیاس های  k ,L  معمولا ً بر افراشته تر از مقیاس F  هستند  با این وجود نمره های این دو مقیاس به اندازه آمایه پاسخی وانمود به خوب بر افراشته نیست .

 

شکل گیری MMPI-2 

دلایل تجدید نظر : MMPI  اصلی ابزاری بود که بطور وسیعی مورد استفاده قرار می گرفت . چندینزمینه یابی ملی نشان داده که MMPI پرکاربردترین آزمون شخصیتی در ایالات متحده بوده است . بطور رایجی این آزمون در مراکز روانپزشکی سرپایی و مراکز پزشکی به کار بسته شده است .

روان شناسان مشاوره و مشاوران اجتماعی نیز از این آزمون در سطح وسیعی استفاده کرده اند .حتی ان دسته از متخصصان بالینی که به نظر می رسد MMPI را چندین معتبر ندانند ، آن را به عنوان یک ابزار مهم سنجش گزارش کرده اند. اعضای انجمن سنجش شخصیت که اصولاً از فنون فرافکن استفاده می کنند، در سنجش شخصیت MMPI را پس از آزمون رورشاخ در درجه دوم اهمیت قرار می دهند.

اعضای انجمن رفتار درمانی آمریکا اهمیت تبحر متخصصان بالینی را در استفاده از MMPI مطرح کرده اند ، هرچند آزمون MMPI به منظور استفاده برای بزرگسالان طراحی شده اما به عنوان ابزار سنجش عینی مراجعان نوجوان نیز در سطح وسیعی از آن استفاده شده است .

برخی ملاحظات در تفسیر آزمون MMPI :

در فرایند تعبیر و تفسیر نیمرخ روانی آزمودنیهایی در این آزمون ، دو الگوی عمومی شرح داده می شود : مقیاس های اول تا سوم ( HY,D,HS) با هم خصیصه سه گانه ای را تشکیل می دهند که نشان دهنده بیماری روانی نوروتیک است . زیرا ترکیبی از نمره های زیاد در مقیاس های (HY,HS) همراه با نمره کم در مقیاس D اغلب با اظطراب نوروتیک ، تردید و دودلی و شکوه ی مداوم . دسته دوم گروه ، مقیاس هایی که برای تشخیص بیماری های شدید تر یعنی پسیکوزها باید مورد توجه بیشتر قرار گیرند. مقیاس های 9و8و7و6(ma,sc,pt,pa) این نیمرخ به صورت دره ای دیده می شود. که آن را دره ری پارانوئید می نامند . در این نیمرخ نمره مقیاس های 6و8 پایین است.

مقیاس L (دروغ سنجی):

مقیاس L  در اصل به منظور کشف تلاش عمومی و ساده لوحانه تر آزمودنیها برای نشان دادن چهره مطلوبی از خودشان ساخته شد . این مقیاس 5 سوال آزمون را به خود اختصاص داده . نمره های پایین تر از متوسط (T<50) در مقیاس L ، معمولاً نشان می دهد که شخص ماده ها را صادقانه پاسخ داده و به اندازه کافی اعتماد به نفس داشته است تا بتواند نقایص و کمبود های جزیی را بپذیرد . نمره های پایین بیانگر صفاتی مانند تیزهوشی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، اتکا به خود و استقلال است .

دارندگان نمره های بالا در این مقیاس خود را به صورت افراد کمال گرای افراطی توصیف می کنند . اگر نمره مراجعی بالا تلقی شود ، احتمالاً نشانگر آن است که وی خود را به صورت فردی مطلوب توصیف می کند و باید احتمال دهیم که آزمودنی یا شخص با ما رو راست نبوده و با پرسشنامه ، ارتباطی کاملاً مصنوعی یا نمایشی بر قرار کرده است .به طور کلی کسانی که نمره بالا در مقیاس (L) می گیرند دوست دارند برداشت مطلوبی از خود در دیگران ایجاد کنند . در مورد شناخت انگیزه های خود دچار تردید هستند و در برابر مشکلات زندگی ، تحمل ناپذیر و شکننده عمل می کنند .

مقیاس F   (نابسامدی) ، میزان پاسخ های استثنایی و انحرافی فرد را اندازه گیری می کند . ماده های این مقیاس بر این اساس انتخاب شده اند که کمتر از 10% افراد جامعه در جهت کلید نمره گذاری به آنها پاسخ داده اند . بنابر این ، بر اساس یک تعریف آماری این سوال ها منعکس کننده افکار غیر متعارف هستند .

این مقیاس بیشتر مبین آشفتگی فکری و خود کم انگاری آزمودنی می باشد . تعداد سوالات این مقیاس 15 تا می باشد. نمره بالا در مقیاس  (F) : نمره های 100 و بالاتر نشان دهنده نیمرخ تا معتبر است و علت آن احتمالاً خطای نمره گذاری ، دادن پاسخ های تصادفی یا اظهارات غیر واقعی مراجع درباره نشانه های بیماری ، و یا نشانه ای از تحریف پاسخ ها به سبب گم گشتگی افکار هذیانی آزمودنی است . حتی در موارد نادر که نمره 10 واقعاً نشان دهنده ی اختلال روانی است ، این نمره ممکن است نشانگر توهم ، هذیان به خود بستن و قضاوت ضعیف بوده و یا مشخص کننده عوارض ترک مواد باشد . در ارزشیابی احتمالاً نامعتبر بودن نیمرخ باید توجه داشت که نمره های T بین 80و99 نشانه تمارض ، مبالغه در بیان مشکلات ، مقاومت دربرابر آزمون ، یا سطوح بارز آسیب است . نمره های 70 تا 80  حاکی از آن است که مراجع افکار غیر معمول و نامتعارف دارد و احتمالاً فردی طغیان گر و جامعه ستیز است . اگر مراجعی نمره ای بین 65 تا 75 بگیرد اما به نظر بیمار نیاید ، احتمالاً فردی کنجکاو ، از نظر روانی پیچیده ، جزعی اندیش ، بی ثبات یا دمدمی است.

نمره های پایین در مقیاس F  : نمره های پایین بیانگر این است که ادراک مراجعان از جهان همانند بیشتر مردم است . اما اگر دارای سابقه ی آسیب روانی باشند ، احتمالاً مشکلات خود را انکار می کنند ( وانمود خوب )

این تمایز را می توان با توجه به برافراشتگی نسبی K و تفسیر معنی دار بودن شاخص F-K   انجام داد.

مقیاس K  :

مقیاس K  برای جداسازی و تعیین مراجعانی طراحی شده است که تصویر کاملاً مثبتی از خودشان ترسیم می کنند بنابراین به این مقیاس L شباهت دارد.اما ، مقیاس K  تفاوت را دارد که دقیق تر و موثرتر است . در حالی که فقط افراد ساده ، بی تکلیف و پیرو موازین اخلاقی در مقیاس K  نمره های بالایی می گیرند . بی آنکه برافراشتگی های نمره هایشان در مقیاس  L به گونه معنا داری باشد . افرادی که نمره های متوسط دارند ، اغلب از نیرومندی خود ، دفاع های هیجانی موثر ، ارتباط خوب با واقعیت و از مهارتهای عالی سازشی برخوردارند .

نمره های بالا در (K ) : اگر نمره (K) خیلی بالاتر از آنچه انتظار می رود باشد (70یا 65 = T) نشانه ای است از تلاش مراجع برای ارایه ی تصویر مطلوب از خو ، انکار ،مشکلات و یا اقدام به دادن پاسخ های غلط به همه ی ماده های آزمون (نه گفتن ) اگر نیمرخ معتبر تلقی شود نمره های بالا نشانگر این است که فرد تصویری از خود ارایه می دهد که تحت کنترل است و کارکردی موثر دارد ، اما تمام خطاهای خود را نادیده می گیرد . این قبیل افراد بصیرت ضعیفی دارند و در مقابل ارزشیابی روانی مقاومت می کنند .و (انکار) حربه است که آنان نوعاً به کار می برند .

نمره های پایین در (K ) : نمره های پایین در مقیاس K (T>40) باشد این افراد زود همرنگ جماعت می شوند .و کاملاً مطیع مراجع قدرت هستند ، از نظر اجتماعی دست و پا چلفتی هستند و نمره های پایین در این مقیاس نشانگر پروتکلی باشد که در آن (شخص درباره بیماری خود ) به تمام سوالات پاسخ ( درست ) داده شده است . چنانچه نیمرخ معتبر باشد ، مراجع کاملاً فردی گم گشته ، بد بین ، شکاک ، طعنه زن ،بسیار منتقد از خود و نسبت به انگیزه های دیگران هم دارای سوء زن و بد گمانی است و فاقد وسایل دفاعی کافی هم می باشد .

 

 

مقیاس بالینی :

در ادبیات پژوهشی ، مفهوم نمره های بالا مقیاس بالینی از یک مقیاس تا مقیاس دیگر تفاوت قابل ملاحظه ای دارد . بعضی از پزوهشگران ، نمره T بالاتر از 70را MMPI-2 به عنوان نمره بالا در نظر گرفته اند . دیگران نمره های بالا را بر حسب یک چهارم بالایی یک توزیع آماری تعریف کرده اند. بعضی ها برای سطوح مختلف T هر مقیاس صفاتی را ارائه کرده اند . روش دیگر ان است که در یک نیمرخ ، بدون توجه به مقدار (نیمرخ) نمره T بالاترین مقیاس نیمرخ (نقطه بالا) را مشخص کرده اند.

در ادبیات پژوهشی ، نمره های پایین را نیز به چند روش مختلف مشخص می کنند .بعضی وقتها به معنی نمره های T پایین تر از 40 و سایر اوقات به عنوان نمره های یک چهارم پایینی یک توزیع آماری در نظر گرفته می شود . این روش اخیر نمره هایی را بدست می دهد که تا حدی بالاتر از میانگینی است که برای نمره های پایین در نظر گرفته می شود در مقایسه با نمره های بالا ، در زمینه نمره های پایین اطلاعات کمی در ادبیات پژوهشی وجود دارد .داده های پژوهشی مربوط به MMPI اصلی از این عقیده که نمره های پایین در یک مقیاس خاص حاکی از نبود مشکلات و علایم مختص به نمره های بالادر آن مقیاس است ، حمایت می کند . داده های پژوهشی دیگری نشان داده است که نمره های پایین در بعضی از مقیاسها با مسائل و ویژگی های منفی همراه است . نتیجه بعضی از داده ها ی پژوهشی را هم می توان این گونه تفسیر کرد ، که هم نمره های پایین در بعضی از مقیاسها نشان دهنده مسائل و ویژگی های منفی مشابهی است . کیلو و گراهام ویزگی های فراآزمونی آزمودنی های غیر بالینی را که در هشت مقیاس بالینی نمره های بالا ، متوسط و پایین گرفته بودند ، بررسی کردند . آنها نتیجه گرفتند که نمره های پایین حاوی اطلاعات مهمی هستند .اما نه به آن اندازه که نمره های بالا به ما اطلاعات می دهد . در کل استنتاج های مبتنی بر نمره های بسیار بالا موجب اطمینان بیشتر است تمام استنتاج ها را باید به عنوان فرضیه هایی در نظر گرفت که در متن سایر اطلاعات موجود درباره آزمودنی مورد توجه قرار داد.

مقیاس 1 (خود بیمار انگاری )  HS

مقیاس 1 در ابتدا برای شناسایی بیمارانی که نشانه های مربوط به برچسب تشخیص خود بیمار انگاری را از خود نشان می دهند  درست شد . مشخصه این نشانگان در شرایط بالینی ، اشتغال ذهنی با بدن و ترس از بیماری و مریضی است . اگرچه ماهیت چنین ترسهایی معمولاً هذیانی نیست ، اما پایدار و سمج هستند یکی از ماده های مقیاس 1 به دلیل محتوای مورد اعتراض آن حذف گردیده و از این رو تعداد ماده های آن از 33 ماده در MMPI اصلی به 32 ماده در MMPI تقلیل یافت .

به نظر می رسد که از بین تمام مقیاس های بالینی ، مقیاس 1 بیشتر از همه کاملاً همگن و یک بعدی باشد . تمام ماده ها به نگیرانیهای جسمانی یا کفایت جسمی عمومی مربوط است . تحلیل عاملی نشان داد که بیشتر واریانس مقیاس 1 تحت تاثیر یک عامل خاص می باشد ، عاملی که با انکار سلامتی مطلوب و پذیرش انواع نشانه های جسمانی ، مشخص است .

بیماران مبتلا به مشکلات جسمی واقعی معمولاً در مقیاس1 نمره های T نسبتاً برافراشته ای می گیرند . آزمودنیهای سالمند در مقیاس 1 نمره هایی می گیرند که تا حدی بالاتر از نمره آزمودنیهای بزرگسالان معمولی نمونه هنجاری است . این امر احتمالاً بازتاب کاهش سلامتی است که معمولاً با پیری همراه است .

مقیاس 2 ( افسردگی ) D

مقیاس 2 در ابتدا به منظور ارزییابی افسردگی علامتی درست شد . ویژگی های اصلی افسردگی علامتی عبارت از روحیه ضعیف ، ناامیدی نسبت به آینده و نارضایتی عمومی از وضعیت زندگی . از60 ماده ای که مقیاس اولیه را تشکیل می دهند 57 ماده در MMPI-2 حفظ شده است . بسیاری از ماده های این مقیاس ، جنبه های مختلف افسردگی مانند انکار شادی و اندیشمندی خود ، کندی روانی حرکتی و انزوا ، ، و بی علاقگی به محیط اطراف خود را در برمی گیرد. سایر ماده های این مقیاس انواع نشانه ها و رفتارهای دیگر از جمله شکایتهای جسمانی ، نگرانی یا تنش ، انکار تکانه های خصمانه و دشواری در کنترل فرایند های فکری در فرد را در بر می گیرد . به نظر می رسد که مقیاس 2 شاخص بسیار خوبی برای نارحتی و نارضایتی آزمودنیها از شرایط زندگی شان باشد . اگرچه نمره های بسیار بالا در این مقیاس نشانه افسردگی مرضی است ، اما نمره های متوسط تر نشانه نگرش عمومی یا نوع سبک زندگی است که مشخصه آن روحیه ضعیف و درگیر نشدن در امور می باشد. نمره های مقیاس 2 با سن ارتباط دارد به طوری که نمره آزمودنیهای سالمند تقریباً 5 تا 10 نمره T بالاتر از میانگین کل نمونه هنجاری MMPI-2 است . آزمودنیهایی که تازه بستری یا زندانی شده باشند برافراشتگی های متوسطی در مقیاس 2 نشان می دهند که بیشتر بازتاب نارضایتی از شرایط جاری است تا افسردگی مرضی .

مقیاس 3 ( هیستری ) HY

این مقیاس برای شناسایی بیمارانی که در موقعیتهای استرس آمیز ، واکنشهای هیستر یابی نشان می دهند درست شد . مشخصه نشانگان هیستر یابی این است که بطور غیر ارادی دچار افت یا اختلال در عملکرد می شود که روانزاد است.

تمامی 60 ماده موجود در نسخه اصلی مقیاس 3 در MMPI-2  حفظ شده است . بعضی از ماده های آن مربوط به انکار کلی سلامت جسمی و انواع شکایتهای جسمانی اختصاصی تر مانند درد ناحیه قلب و قفسه سینه ، تهوع و استفراغ ، خواب نامنظم ، و سردرد می باشد .

گروه دیگری از ماده ها در برگیرنده انکار کلی مشکلات روانی یا عاطفی و ناراحتی در موقعیتهایی اجتماعی است . اگرچه این دو دسته ماده ها در بین آزمودنیهای بهنجار از استقلال منطقی برخوردارند ، اما به نظر می رسد افرادی که از دفاعهای هیستر یابی استفاده می کنند در هر دو گروه ماده ها نمره بالایی می آورند .

نمره های مقیاس 3 با توانایی عقلی ارتباط دارد ، افراد باهوشتر نمره های بالاتر در این مقیاس می گیرند . افزون بر آن ، نمره های خام بالا در بین زنان در مقایسه با مردان و هم بیماران روانی و هم افراد بهنجار ، متداولتر است .

توجه به نمره های مقیاس 3 از اهمیت بسزایی برخوردار است . در حالی که برافراشتگیهای  برجسته (80 < T) نشانگر وضعیت بیماری گونه ای است که با نشانه شناسی کلاسیک هیسترس مشخص است ، سطوح متوسط با ویژگی هایی همراه است که با اختلاف هیستر یابی همخوان است ، ولی نه اینکه در برگیرنده نشانه های کلاسیک هیستری باشد . همانند مقیاس 1 بیماران مبتلا به مشکلات طبی واقعی که هیچگونه نشانه ای از عناصر روانی شناختی در بیماران شان وجود ندارد ، معمولاً در این مقیاس نمره های T در حدود 60 به دست می آورند .

مقیاس 4  (انحراف روانی اجتماعی) Pb

مقیاس 4 به منظور شناسایی بیمارانی که شخصیت جامعه ستیز ، نوع غیر اجتماعی یا غیر اخلاقی تشخیص داده می شوند درست شد .در حالی که آزمودنیهای گروه ملاک اولیه ، افرادی بودند که در رفتار روزمره شان اعمال بزهکارانه ای مانند دروغگویی ، دزدی ، بی بند و باری جنسی ، مصرف زیاد مشروبات الکلی و امثالهم به چشم می خورد ، اما هیچگونه اعمال کیفری و جنایی عمده نداشتند ، تمامی 50 ماده مقیاس اولیه در MMPI-2 حفظ شده است . این ماده ها موضوعات گسترده ای مانند نارضایتی از زندگی ، مشکلات خانوادگی ، بزهکاری ، مشکلات جنسی و مشکل داشتن با مراجع قدرت را در بر می گیرد.

جالب اینکه پاسخهای کلید ، هم اقرار به ناسازگاری اجتماعی و هم ابراز اعتماد و متانت اجتماعی را در برمی گیرد .نمره های مقیاس 4 باسن ارتباط دارد . نمره های اشخاص جوانتر کمی بالاتر از نمره های اشخاص مسن تر است در بین نمونه های هنجاری MMPI-2  آزمودنیها ی سفید پوست و آمریکاییان آسیایی تبار در مقایسه ، با آزمودنیهای آفریقایی تبار ، بومیان آمریکایی و اسپانیایی تبارها ، نمره کمتری (10 – 5 نمره T) در مقیاس 4 گرفتند .

یک روش برای درک اینکه مقیاس 4 چه چیزی را می سنجد این است که آن را به عنوان یک مقیاس سرکشی در نظر بگیریم ، در نتیجه نمره های بالاتر نشان دهنده سرکشی و طغیان ، و نمره های پایین تر نشان دهنده پذیرش قدرت و وضع موجود است . کسانی که بالاترین نمره ها را در این مقیاس می گیرند ، از طریق برون ریزی های ضد اجتماعی و جنایی نافرمانی نشان می دهند ، کسانی که نمره های تقریباً بالا می گیرند ، شاید نافرمان و سرکش باشند ، اما این نافرمانی و سرکشی را با روشهای اجتماعی قابل قبولتر نشان می دهند ، و کسانی که نمره های پایین می گیرند مستعد هستند تا کاملاً محافظه کار و مطیع قدرت باشند .

مقیاس 5 (پارانویا) Pa

مقیاس 5 در ابتدا به منظور شناسایی بیمارانی که تصور میشد دارای نشانه های پارانوئیدی مانند عقاید انتساب ، احساس مورد گزند و آسیب قرار گرفتن ، خود پندار بزرگمنش ، بد گمانی ، حساسیت زیاد ، و عقاید و نگرشهای انعطاف ناپذیر هستند ، درست شد .

هر چند که این مقیاس به دلیل مسایل اعتبار تفکیکی ( یابین مقیاسی ) ، مقیاسی مقدماتی در نظر گرفته شد ، ولی دلیل عمده ای که باعث حفظ آن شد این بود که موجب مثبت های کاذب نسبتاً کمی شد . افرادی که در این مقیاس نمره بالا می گیرند معمولاً دارای نشانه های پارانوئیدی هستند . مع هذا ، بعضی از بیماران دارای نشانه های آشکار پارانوئیدی ممکن است در مقیاس 5 نمره های متوسطی را کسب کنند .

تمامی 40 ماده مقیاس اولیه ، در MMPI-2 حفظ شده است .هر چند که بعضی از ماده ها ی این مقیاس به رفتارهای روان پریشانه واقعی مانند بد گمانی ، عقاید انتساب ، هذیانهای گزندم مربوط هستند و بسیاری از ماده ها مانند (بدبینی) ، رفتار غیر اجتماعی ، شرافت اخلاقی بیش از حد و شکایتهایی درباره سایر مردم را پوشش می دهد . ممکن است فردی در این مقیاس ، نمره T بالاتر از 65 به دست آورد بدون اینکه هیچ یک از ماده های روان پریشانه واقعی را تایید کرده باشد.

 

 

مقیاس 6 ( خستگی روانی ) Pt

مقیاس 6 در ابتدا برای سنجش الگوی علامتی عمومی ای که ضعف روانی ( پسیکاستنی ) نامیده می شود درست شد. هر چند که امروزه استفاده از این برچسب تشخیص متداول نیست ، شاید امثال وسواس فکری عملی نزدیکترین امثال به پسیکاستنی باشد.

اشخاصی که مبتلا به پسیکاستنی تشخیص داده می شوند . تفکری دارند که مشخصه ی آن تردید ها ، اجبارها ، وسواس ها ، و ترسهای غیر منطقی زیاد از حد است .

این الگوی علایم در بین بیماران سرپایی بیشتر از بیماران بستری متداول بود ، به گونه ای که تعداد بیماران در دسترس برای ساخت مقیاس کم بود تمامی 48 ماده مقیاس اولیه در MMPI-2   حفظ شده است . این ماده ها نشانه ها و رفتارهای مختلفی را در بر می گیرند  بسیاری از ماده ها به افکار غیر قابل کنترل و وسواسی ، احساس ترس و یا اظطراب و تردید هایی درباره توانایی خود فرد مربوط می باشد ، ماده های مربوط به نارضایتی شکایتهای جسمی ، و اشکال در تمرکز نیز در این مقیاس گنجنده شده است .

مقیاس N ( اسکیزوفرنیا ) Sc

مقیاس 7 به منظور شناسایی بیمارانی که اسکیزو فرمیک تشخیص داده می شوند ، درست شد این طبقه شامل گروه ناهماهنگی از اختلالات است که مشخصه آنها اختلال در تفکر، خلق ، و رفتار اوست . سوءتعبیر واقعیت در پاسخ های هیجانی نیز متداول است . رفتارشان ممکن است گوشه گیرانه ، پرخاشگرانه یا نامانوس باشد .

تمامی 78 ماده مقیاس اولیه درMMPI-2  حفظ شده است . بعضی از ماده های مربوط به نشانه های واضح روان پریشی مانند افکار عجیب و غریب ، غرابت های ادراکی ، هذیان های گزند و آسیب و توهم ها هستند . سایر موضوعات گنجانده شده عبارت از خود بیگانگی اجتماعی ، روابط ضعیف خانوادگی ، نگرانیهای جنسی ، مشکلات در کنترل تکانه و تمرکز و ترسها ، نگرانیها و نارضایتی ها است .

نمره های مقیاس 7 با سن و نژاد ارتباط دارد . نمره های T اغلب دانشجویان در دامنه 50 تا 60 قرار می گیرد که می تواند بازتاب آشفتگی مربوط به آن دوره زندگی باشد .

آزمودنیهای آمریکایی آفریقایی تبار ، بومی و اسپانیایی تبار در نمونه هنجاری MMPI-2  نمره های بالا تری (تقریباً5 نمره T بالاتر) از آزمودنیها ی سفید پوست داشتند . نمره های برافراشته آزمودنیها ی اقلیت ضرورتاً نشان دهنده آسیب شناسی روانی واضحتر نیست . این برافراشتگیها می تواند صرفاً نشانه ی از خود بیگانگی و بیگانگی اجتماعی ای باشد که اعضای گروههای اقلیت احساس می کنند.

بعضی از بر افراشتگی ها ی مقیاس 7 ممکن است مربوط به آزمودنی هایی باشد که تجربیات احساسات و ادراکهای نامعمول بسیار زیادی را براثر استفاده از داروهای تجویز شده و تجویز نشده ، بخصوص آمفتامین ها گزارش می دهند . همچنین بعضی از افراد مبتلا به اختلالات صرعی یا سکته مغزی ، ماده های شناختی و حسی را تایید می کنند و در نتیجه نمره های مقیاس 7 بالا می رود.

مقیاس 8 ، در ابتدا به منظور شناسایی بیماران روانی ای که علایم هیپو مانیا نشان می دهند درست شد.علایم هیپو مانیا عبارت از خلق بالا ، تکلم و فعالیت حرکتی سریع ، تحریک پذیری ، پرش افکار ، و دوره های کوتاه مدت افسردگی است.

تمامی 46 ماده مقیاس اولیه در MMPI-2  حفظ شده است . بعضی از ماده ها اختصاصاً به ویزگی های اختلال هیپومانیا ( مانند سطح فعالیت ، تحریک پذیری ، بیقراری و بزرگمنشی ) مربوط است . سایر ماده ها موضوعاتی از قبیل روابط خانوادگی ، ارزشها و نگرشهای اخلاقی ، و نگرانیهای جسمی یا بدنی را در بر می گیرد . تنها یک بعد تعیین کننده واریانس (پراکنش) نمره ها نیست و عمده منابع واریانسی که در این مقیاس دیده می شود در سایر مقیاس های بالینی دیده نمی شود .

نمره های مقیاس 8 با سن و نژاد ارتباط دارد . آزمودنیهای جوانتر (مثل دانشجویان) معمولاً نمره هایی در دامنه نمره T بین 50 تا 60 می گیرند در آزمودنیها ی سالمند ، نمره های T پایین تر از 50 متداول است . آزمودنیهای آمریکایی آفریقایی تبار ، بومیان آمریکایی تبار و اسپانیایی تبارها در نمونه های هنجاریMMPI-2  نمره های تقریباً بالاتری (5 تا 10 نمره T بالاتر) از آزمودنیهای سفید پوست گرفته بودند .

مقیاس 8 را می توان به عنوان یک ابزار سنجش نیروی روانی و جسمی در نظر گرفت ، در نتیجه کسانی که نمره های بالا می گیرند انرژی زیادی دارند . در صورتی که نمره های مقیاس 8 بالا باشد ، می توان انتظار داشت که ویژگی های مطرح شده در سایر جنبه های نیمرخ ، برون ریزی خواهد شد . به عنوان مثال ، نمره های بالا در مقیاس 4 نشانه تمایلات غیر اجتماعی است . اگر مقیاس 8 به همراه مقیاس 4 برافراشته باشد به احتمال این تمایلات به صورت رفتارهای آشکار ابراز می شود.

تفسیر مقیاس ازمودنی (مرد) در مقیاس های روایی.

نمره این آزمودنی در مقیاس L 40 است که (50 > T) بیانگر فردی است که

1-  احتمالاً به ماده  صادقانه پاسخ داده

2-  به حد کافی به خودش اعتماد دارد که بتواند نقصها و کمبودهای جزیی را بپذیرد

3-  در بعضی موارد ، در بیان ویزگی های منفی اش اغراق  می کند

4-  تیز هوش و از نظر اجتماعی مورد اعتماد است

5-  قوی ، طبیعی و آرام به نظر می رسد

6-  متکی به خود و مستقل است

7-  در نقشهای رهبری عملکرد خوبی دارد

8-  به خوبی عقایدش را بیان می کند

9-  ممکن است دیگران آن را فردی بدبین و طعنه زن توصیف کنند

نمره این آزمودنی در مقیاس F 50 که (65 – 50 T بین )بیانگر فردی است که :

1-  ماده های مربوط به یک حوزه مشکل زای خاص را تایید کرده

2-  معمولاً در موقعیتهای مختلف زندگی عملکرد خوبی دارند.

نمره آزمودنی درمقیاس K 41 که نمره متوسط در مقیاس K (55 – 40 = T) بیانگر فردی است که :

1-  در پاسخ گویی به ماده های MMPI-2  تعادل مناسبی را بین خود سنجی مثبت و خود انتقادی حفظ کرده است .

2-  دارای سازگاری روانی خوبی است

3-  علایم آشکار کمی از اختلال هیجانی نشان می دهد

4-  توانایی کنار آمدن با مشکلات زندگی روزمره را دارد

5-  مستقل و متکی به خود هستند

6-  علایق گستر ده ای نشان می دهند

7-  رک ، جسود، همه فن حریف و مبتکر هست

8-  فکر بازی دارد و مشکلات را به دیده منطقی و بطور منظم می نگرد

9-  دارای ارتباط اجتماعی خوبی هست

10-          با اشتیاق و دارای سلامت کلامی است

11-                   در روابط با دیگران نقش برتر را می گیرد   

تفسیر مقیاس آزمودنی (مرد) در مقایسه های بالینی (مقیاس 1 خود بیمار انگاری) در مورد افرادی که نمره های بسیار بالایی در مقیاس 1 می گیرند (80 < T ) باید نسبت به نگرانیهای جسمانی چشمگیر و گاهاً مشکوک بود که این آزمودنی نمره آن در این مقیاس 57 امد ه که نمره اش بسیار پایین بود و جزء اشخاص با صفات مربوط به نمره های بالا نیست

نمره کم در این مقیاس دلیل بر احساس مسولیت و قدرت سازگاری آزمودنی با محیط می باشد.

نمره این آزمودنی در مقیاس افسردگی  D 65 که نزدیک به نمره های T بالاتر از 70 است که علایم افسردگی را نشان می دهند. ممکن است که این شخص احساس غمگینی ، ناخشنودی و ملال کند و بطور کلی نسبت به آینده و بطور اختصاصی تر نسبت به احتمال غلبه بر مشکلاتش بد بین هست. این آزمودنی نمره اش نزدیک به اشخاصی است که علایم شدیدی از افسردگی را دارند پس بنابراین شاید به احتمال زیاد تعداد اندکی از نشانه ها را داشته باشد.

نمره این آزمودنی در مقیاس هیستری Hy  49 است . که این شخص این بیماری را دارا نمی باشد چون این اشخاص باید نمره (80< T) باشد .این آزمودنی در مقیاس چهارم انحراف اجتماعی روانی (Pb) نمره  65 آورده که جزء اشخاصی نمی باشد که نمره های (75

وقتی نمره های T مقیاس 5 در دامنه 70 – 60 باشد ، نشانه های روان پریشانه واقعی خیلی متداول نیستند با این وجود ویژگی شخصی که نمره اش در این دامنه است انواع ویژگیها و رفتارها یی را دارد که گرایش و زمینه پارانوئیدی را برای فرد مطرح می سازد. آن شخص بیش از اندازه حساس است بخصوص نسبت به عقاید دیگران و احساس می کند که زندگی با آنها خوب تا نکرده و میل دارد که دیگران را به خاطر مشکلات خودش سرزنش کند و در عقاید و نگرش هایش بسیار متعصب و متحیر هستند ، به احتمال تاکید زیادی بر منطقی بودن می کنند.

 

نمره آزمودنی در مقیاس 6 خستگی روانی Pt  70 می باشد . که بالاترین نقطه شخص میباشد این شخص آشفتگی زیادی دارد ، بسیار مضطرب ، بی تاب هست . حتی به خاطر مشکلات کوچک هم زیاد احساس نگرانی می کند و ترسو و بیمناک هستند ، آن شخص فردی ترسو و بیمناک هست و دارای اختلال اضطرابی می باشد درون است . ممکن است از این بترسد که عقلش را از دست می دهد . احساس ناامنی و حقارت می کند اعتماد به نقش ندارند ، کمال گرا و وظیفه شناس است ، به خاطر قصور در اهداف احساس گناه و افسردگی می کند.مرتب ، منظم و بسیار دقیق هست ، از نظر دیگران افرادی کسل کننده و تشریفاتی هستند در تصمیم گیری ها مشکل دارند قابل اعتماد و با پشتکار هستند ، اهمیت مسایل را تحریف می کنند و به موقعیتها ی فشارزا با افراط واکنش نشان می دهند .

نمره آزمودنی در مقیاس 7 (اسکیزوفرنیا) sc  57 نتیجه می گیریم که شخص دارای این اختلال نمی باشد چون اشخاصی که نمره (90 <   T) باشد دارای این اختلال هستند . آزمودنی در مقیاس 8 (هیپومانیا)  نمره T شده 54 که در این مقیاس هم شخص دچار اختلال نشده چون اشخاصی که نمره (80 < T) دارند دارای این اختلال هستند . تفسیر مقیاس آزمودنی (زن) در مقیاس روایی .نمره آزمودنی

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱۱/٦