در با ب شناخت درون بوسیله خط یا گرافولوژی :

مقصد این علم تعیین تمایلات صفت انسانیت بر حسب خطش .

در حقیقت بهر حرکت روح جواب می دهد حرکتی از جسم. ولی خط هنگامیکه ترسیم گشت انعکاس روح در آن معلوم می شود ، سهولت قضاوت خطی را آن هم بدون اندیشه و تأمل نمودن که آیا نویسنده آن حروف در حال طبیعی بوده یا نبوده قضاوت صحیحی نمی باشد. یقین است شخصی که در حال خشم مراسله را می نویسد حروف را به طریق آرامش خیال ترسیم نمی کند.

پس بهتر آن است قبل از ابراز عقیده مدارک و مکاتبات متعددی را از آن شخص جمع آوری نموده و آنها را وجداناً تحت مطالعه قرار دهند.


در باب عناصر تحریری – نقطه و ویرگول

نقطه ها باید در روی حروف نقطه دار قرار گیرند مثل ( . I ای – و . j ژی ). در موقع انشاء جا به جا کردن آن علامت غفلت و عدم دقت را می رساند.

و در محل خود گذاشتن : علامت نظم و دقت است. و اگر نقطه خوب گرد است و خیلی واضح : علامت قوه قضاوت و استحکام و نظافت است.

و بر خلاف اگر به زحمت دیده شود : علامت ضعف و محجویت است – ضخیم : علامت شهوت رانی است – ممتد : علامت حدت است – بی اندازه ممتد : علامت غرابت اطوار – نقطه که پس از امضا گذاشته می شود : علامت احتیاط و بی اعتمادی است.

نقاط استفهام و تعجب بحال طبیعی : علامت طبعی آرام است – به حال غیر طبیعی : طبع سرکش است.

حرکت ها طویل و ظریف : علامت لجاجت – طولانی و ظریف و از یک سر درشت تر : قوت و شدت است – کوتاه اما خیلی ظریف : عدم تصمیم است – کوتاه و کلفت : اراده قوی و تصمیم است – حرکت در بالای حرف ( . T ت ) بدون تصادف : روح تسلط است – خیلی پایین : حقارت و تسلیم است – حرکت از پایین به بالا و ضخیم : قدرت مطلق است – اگر ظریف است : شوخ منشی است – و اگر از بالا به پایین ضخیم است : علامت خود سری است – حرکت پس از ( . T ت ) بدون تماس : سریع العزم و تصمیم است – حرکت در عقب ( . T ت ) واقع شود : علامت تقهر روح است – حرکت ها دارای یک قلاب در ابتدای خود باشند : لجاجت است – حرکت هایی که غالباً در مراسلات در آخر کلمات قرار گرفته اند : احتیاط است – و اگر تازه بوده و سابقه نداشته باشد : علامت روح پر هیجان و طربناک است که غالباً خود را تقدیر می کند.

وقتی حرکت ( . T ت ) گذاشته نشده باشد : علامت عدم دقت و غفلت – قلابی که با حرکت توأم باشد و تشکیل هشت ۸ با حرف t دهد : روح فانتزی است.

و همین حرکت منظماً بدون شاخ و برگی گذاشته شود : روح محکم منظم و معتدل .........

در باب خط مستقیم و حلقه ها :

 

حلقه های ( b و j ب و ژی ) یا دسته های ( t و p ت و پ ) وقتیکه به حال طبیعی باشند : علامت روح معتدل و مالک نفس خویش است – به اشکال غریبه و مغشوش :علامت غرابت اطوار و شاید دیوانگی است – اگر خیلی طویل و از خط تجاوز کند : فکر غیر منظم و عموماً کوتاهی و نقض قضاوت است – اگر خطوط مستقیم و حرکت ها طولانی از خط تجاوز کند و با خط زیر مماس و تا آخر مراسله به همین تناسب باشد : علامت انجذاب و مبالغه و هیجان است.

 


 

در باب حواشی : (۲)

 

غالبا حواشی مراسلات نشان می دهد سلیقه و صرفه جوئی را یا افراط تا به حد خست :

 

اگر حواشی غیر منظمند : روح بی میل به صنعت – بی حاشیه : عشق مال تا حد صرفه جوئی کاغذ – معذلک اگر در یک مراسله حواشی کوچک هیچ ندارند ولی سفیدی بین کلمات و فاصله شان جبران اثر خست حاصله از فقدان حاشیه را بنماید : علامت روح تربیت یافته و کمی حقارت خیز است – حواشی واضح و نظیف : علامت ادب و قید به آداب است – حواشی عریض و حروفات خیلی فاصله دار : علامت ذوق خرج است – حواشی زیاد در بالا و در پایین و چپ و خط توی هم و ظریف : سخاوت ظاهر ولی خست طبیعی است – و در نزد ارواح سخی و مفرط حواشی از بالا به پایین عریض می شوند.........باب پاراف یا حرکات امضا :

بقولی پاراف تصویر امضا کننده است : نباید گفت از دیدن امضای تنها تشخیص را ممکن است قضاوت نمود. ولی طالبین معرفت خط بسی چیز ها از آن استخراج می کنند. و ما بعضی صفات عمومی آن را می شماریم :

 

پاراف به شکل ضرب غداره : روح قوی و بین و مصمم و غالباً منازعه جو است – پاراف صاعقه دار : روح سریع و تند و هوسناک – پاراف پیچ در پیچ که اسم را احاطه کرده باشد : روح اجتماعی و خود پسندی – پاراف به شکل قلاب که پس از سرازیری صعود می کند : خود پسندی که به تصحیح خویش می کوشد – پاراف حلقه دار : روح دیپلماسی و نرم جو – آزمایش تصویر , تقدم در کار و عشق به خدعه – پاراف با یک حرکت که امضا را به اتمام رساند و مواج و راست : تابعیت روح و چست و چالاکی و آرامش و وضوح افکار – پاراف یک طرف ضخیم سحتی و تکبر و قدرت کامله – پاراف عنکبوتی شکل متعاقب آن خط افساری شکل : حالت اعوجاج و روح تجارتی – نقطه یا حرکت خفیف پس از امضا : بی اعتدالی و احتیاط – اگر امضا زشت است : علامت روح متین ولی عوامانه است.

 

اگر زیبا و ظریف و صنعتی است : یک قسمت از عیوباتی که در جای دیگر ذکر شده مرتفع می سازد – همچنین امضا های دیگری از ارواح بزرگ و سلاطین وجود دارد و غالباً از تکبر آن ها است که فقط اسم تنها را می نویسند. مثل اینکه می خواهند بفهمانند که خود را معروف تر از آن می دانند که مثل سایرین امضا نمایند و دوست دارند که با نوشتن اسم تنها خود را مشخص و متمایز سازند.

 


 

در باب صفات :

 

خط فرانسه معرف صفات عشق و قوت و سبکی است. در اصل این خط نوعیت از آن معلوم نمی شود. بنابراین از رؤیت خطی نمی توان تشخیص تذکیر و تأنیث آن را نمود. و معذلک با قدری تعمق و عادت نایل می کردند به اظهار اینکه خطی حالت تأنیث یا تذکیر را می رساند. در خط های مدادی باز کمتر موفق به تشخیص می شوند زیرا که نقطه ها و حرکت ها و مجزیات کمتر ظاهرند.

 

برای تشخیص صفات شخصی از روی خط باید چند نسخه از خطوط که در ازمنه مختلف مخصوصاً مراسلات صمیمی با امظا ها و قید تاریخ ارسال آن نوشته شده به دست آورد. خط شناس بدواً باید جستجوی خود را در تأثیر عمومی خط معطوف دارد. آنگاه نسخه ای را گرفته و با یک ذره بینی داخل امتحان جزئیات هر مکتوب گردد. و پهلوی هر حرف علامت صفت مستخرجه را نهاده و به هر یک از مراسلات نمره جدا گانه گذارده آنگاه از هر مراسله اهمیت نسبی علائم صفات لازمه را بدست آورد.

 

علم به یک زبانی برای تجزیه حروف لازم نیست زیرا قوائد معرفت خط عمومی است. و تنها فرقی که می کند در زبان های عبری و عربی و فارسی است که حروف از راست به چپ نوشته می شود و تعبییر آنها سبک مخالفی دارد.اعداد هم چون حروف قابل معنی و از اهمیت آنها غافل نباید زیست. و در اینجا خطوط مختلفه که امتحان شده ماشرح آن را تذکر می دهیم :

 

۱ – خطوط سخت : خطوط و سطور موازی و راست نوشته شده.

 

۲ – خط کج و معوج : سطور به جای مستقیم بودن بالا و پایین می رود از خط خود.

 

۳ – خط تعلیمی و مشقی : آین خط با هیچ مهاجه صنعت مخصوصی را نشان می دهد.

 

۴ – خط مصنوعی : مراسلانیکه به قصد ریا نوشته شوند از شکل طبیعی خط خارج و از این طبقه خطوط نا خوان را هم محسوب می دارند.

 

۵ – خط ضخیم یا بر آمده : حروفات خورده شده و علامت شهوانیت است.

 

۶ – خط قضاوتی : حروف بزرگ و ظریف که شکل مصنوعی گرفته اند و افشای خیال نمی کنند؛...

در باب تفاوت صفات حاصله بوسیله خط :

 

ممتازیت : خط متناسب و با آهنگ گر چه فاقد شاخ و برگ. اشکال صحیح ظاهر السلاح

 

وقار : خط ظاهر می کند کلمات را با همان ارتفاع و نظم و فاصله دار و [ ماژوسکول - حروف درشت ] های بلند و با امضای واضح و ظریف.

 

مطبوعیت : اشکال ظریف و خیلی مایل.

 

سادگی : نداشتن تزئینات و شاخ و برگ. خط ساده

 

علو ذوق : دسته حروف طولانی و ( ماژسکول – حروف های بزرگ ) بلند.

 

دنائت : خط غالباً متکی و بدون نظم و عوامانه

 

حماقت : ماژوسکول های بد شکل و روی هم رفته و خشن و کثیف ، دسته های بی تناسب و کلفت. اگر نویسنده احمق و از عوام الناس است در نظر ما صفات نا مطبوع و ناشیانه را ظاهر می سازد.

 

جرأت : حرکت بلا تأمل نوشته شده با خطوط ضخیم و طولانی و حروف و امضا عموماً ساده و منتهی شده به نقطه در راست و چپ و غالباً انتهای امضا به قلاب سر کجی ختم گشته.

 

ثبات عزم : این هم در ردیف فوقانی است و دارای صفات کم و بیش مشابهی است. به علاوه زوایا و استقامت در خطوط دیده می شود.

 

صداقت : حروف به همان ارتفاع و در آخر ضخیم تر می شوند و خط خیلی پاکیزه است.

 

علاقه و دلبستگی : مثل سابقی و به علاوه کلمات متصل به یکدیگر و حرکت های t غالباً طولانی و f های حروف صغیره و کبیره در رجعت خود بسته شده اند.

 

حیا : حرکت های نازک و طولانی و غالباً سرازیر بدون ظرافت و به اشکال گرد و محو شده و خیلی معتدل.

 

عدم اعتماد : کلمات ابتدایی درشت و آخری ها کوچک.

 

خود داری : به همان حالت سابقی با خطی نازک و ناخوان و یا در هوا و حروف غیر مشخص.

 

کج بینی : حروفات زاویه دار و راست و مرتفع. به حالت حمله و خط سرازیر.

 

خود پسندی : خط قلاب دار

 

بی باکی و خباثت : به همان حالت با خط خشنی.

 

ثرویر : خط ظریف و مزین که حروف [ t ] دارای حرکات مورب از بالا به پایین است.

 

نیک خواهی : خط مایل بی زوایا و خیلی منحنی.

 

نیکی و حساسیت : خط خمیده حروف غالباً یکدیگر را جا به جا کرده اند ( و A و O ) بدون شاخ و برگ و باز است.

 

مسرت : خط بیشتر مایل که تشکیل انحنا هایی نموده و حرکت های [ t ] منحنی و دارای خطوط کوچک و سبکی می باشد.

 

تنقید مستهزانه : حروف و کلمات وصل به هم.

 

حزن : سطور سراشیب و خطوط صعود کرده اند برای نزول ( علامت مجادله بین امید و نا امیدی است )

 

خلوص : حروف خوانا و به یک ارتفاع ولی در انتها درشت شده اند.

 

خود داری سیاسی : خط کوچک و خیلی مشکل است تمیز دادنش.

 

تملق : خط عوامانه و خزنده و غالباً نا خوان.

 

عشق ورزی : خطوط مصنوعی و شاخ و برگ های کوچک با حرکت های کوچک و قلاب های ریز و حرات امضا دایره وار مثل رشته های مخلوط شده.

 

ایضاً سادگی : حروف ظریف و ساده.

 

حق شناسی : حروف پهلوی یکدیگر بدون اتصال بهم حتی کلمات.

 

تنزیل و تحقیر : بر خلاف حروف وصل به هم حتی کلمات و فراز ها.

 

اعتدال : خط نیمی به هم وصل نیمی روی هم قرار گرفته و دلیل تقسیم قوا است بین عقل و تصور.

 

صنعت : خط واضح و ساده و ظریف و بی شاخ و برگ.

 

علوم : خط ظریف و خوانا و ساده و در تمام مواقع پست.

 

تنبلی : سطور غیر منظم و حروف یا مساوی بدون زوایا و غفلت در نقطه ها و نقطه چینی ها.

 

جدیت : خط سریع و کم خوانا و غالباً زیر حروف ( t ) بسته شده.

 

سبکی – گیجی – اغتشاش : غفلت در تحریر و بد شکل و نقطه چینی پس و پیش شده و حروف ( t ) بسته نشده و بی حرکت و نقطه حروف جایش تغیی ر یافته.

 

ثبات : خط پست و غالباًسطور ب ه سرعت نوشته شده و حروف غیر مساوی.

 

تکبر : حروف بزرگ مخلوط با ماژوسکول های غیر مساوی کوچک خط غالباً مصنوعی و حروف امضا غیر مناسب ( بیان حال نویسنده را می کند ).

 

ایضاً خود پسندی : حروف با قلاب های متعدد غالباً ( م  ( M .

 

تعشق : انحنای حروف که با درجه محبت در حال تحریر تغییر می کنند.

 

جاه طلبی : خط به واسطه امضا مورب قابل ملاحظه است.

 

راحت : حروف منظم بدون شاخ و برگ مساوی در ارتفاع و حرکت ها کوتاه و مخصوصاً بدون نقطه های معلق و تعجب.

 

خشم : خط از حد سطر تجاوز نموده و تشکیل زوایا داده و حرکت های شکسته و دسته ها و حلقه های بی نظم.

 

مفتونیت : خط با همان حالات و با دسته های غریب و بی موقع استعمال کردن نقطه های تعجب.

 

صرفه جوئی : خط در هم و حروف نزدیک و کم حاشیه و سفیدی بین سطر ها و شاخ و برگ ها کم.

 

تبذیر : بر خلاف قبلی حاشیه زیاد و سفیدی وافر و زیادی حاشیه از پایین به بالا شروع شده و پر فاصله و کوتاه.

 

خست : خطوط متراکم و حروف و کلمات متصل و بی حاشیه و بدون سفیدی و بدون حرکت و فاصله بین سطور کم.

 

عفت : حرکات طولانی و نازک و خشک و بدون زینت و بدون تکیه.

 

شهوت طلبی : حرکات خشت و کلفت و متکی و خورد شده و حروف ( A و O آ و اُ ) غالباً مسدود. [ خط خیلی مایل علامت این است که هوا و هوس های نوعی تسلط دارد ].

 

ارواح ناطقه : حروفات تشکیل نشده اند مگر از حرکت ها.

 

فرزی و چالاکی روح : در ابتدای صفحه خط عریض و هر چه کاغذ به انتها رسد ضخیم تر می گردد.

 

حس ذوق : ظرافت در خط روی هم رفته مطبوع گر چه به قوت نوشته شده.

 

حس تنقید : خط سبک و متصل و قلم تا آخر از روی کاغذ برداشته نمی شود و نقطه و آکسان ها بعد گذاشته می شوند.

 

اشتباه کاری : خطوط خیلی نزدیک و در هم بر هم و ماژوسکول یا حرکت ها داخل در سطر های دیگر گشته و حروف با ملایمت نوشته شده است.

 

حقارت روح : خط منظم و نقطه چین ها به جای خود گذاشته شده و بدون شاخ و برگ.

 

غرابت : ظاهر مخصوص و حروف به اشکال غیر مستعمل.

 

عدم تعقل : افراط در حرکات سابق و حروف تحریریه مغایر یکدیگر و یا به شکل مخصوصی که علامت جنون است.

 

غالباً تناقضاتی در موقع امتحان خطوط شخصی پیش می آید و بر خط شناس است که مواد لازمه را که روی هم رفته رضایت بخش باشد استخراج نماید.

 

 

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۸/۱٤