کهن الگوی آفرینشگر,خلق سرنوشت خویش

زمان حال ما شکل گرفته از آگاهی های قبلی و انتخاب های پیشین ما است . پس برای آفرینش زمان آینده در این لحظه بایستی آفرینشگر باشیم

 

حضور و عملکرد کهن الگوی آفرینشگر در روان هر انسان یکی  از مهمترین و کارسازترین عوامل رشد و تعالی ما در زندگی روزمره ما در زندگی است .

به عنوان مثالی برای درک بهتر ، می توان گفت بر اساس  آفرینشگر ، زندگی ما از روند و روال قطارگونه ، که بر روی ریلی ثابت و از پیش تعیین شده در حال حرکت و طی طریق است ، تبدیل به یک خودروی همه جا رو و همه جور رو تبدیل می کند.  که نه تنها نیاز به ریل ندارد بلکه از هر مسیری و با هرگونه مشخصات ظاهری می تواند حرکت نموده و طی طریق نماید

در این حالت و با داشتن چنین آگاهی ما حالتی  کاملاً  مختار داشته  و انتخابگر واقعی زندگی خودمان هستیم . آفرینشگر پوشش دهنده و کامل کننده ۷ کهن الگوی قبلی است .

 

نکته مهم و قابل توجه در خصوص این کهن الگو این است که وقتی در ما فعال می شود ، خاصیتی دارد که باعث می گردد حضور در  لحظه مان برای مان خلاقیت و نوآوری به همراه داشته و ما را به طور قطعی و ۱۰۰% در زمان حال خالق سرنوشت خویش سازد .

اشاره کرده بودیم که هر انسانی تحت تربیت متولد می شود  و می توان گفت که به طور کامل مگر در موارد معدود و انگشت شمار تا چندین سال ابتدای زندگی مان کاملاً تحت تاثیر هستیم.

می دانیم که وقایع و حوادث و اتفاقاتی که امروز برای ماست نتیجه اعمال و رفتار و آگاهی و انتخاب کردن های و حتی انتخاب نکردن های دیروزمان است ( منظور ، انتخاب های آگاهانه و انتخاب های نا خود آگاهمان است )

پس همواره زمان حالمان تحت تاثیر قطعی گذشته مان قرار گرفته و انتخابگر در لحظه آن نبوده و در جبر گذشته مان محصور می ماند ،از سویی دیگر  در هر لحظه از زندگی مان در حال رقم زدن و آفرینش هر لحظه از آینده خود هستیم

 

 

پس بنابراین آینده مان نیز در جبر زمان حالی است که در جبر زمان گذشته ای است که به علت ناتوانی و ناآگاهی هایمان در جبر والدین و محیط تاثیرگذار مطلق ابتدای زندگی مان است.

به زبان ساده می توان گفت : زمان حال ما شکل گرفته از آگاهی های قبلی و انتخاب های پیشین ما است . پس برای آفرینش زمان آینده در این لحظه بایستی آفرینشگر باشیم.

معنا و مفهوم واقعی حضور در لحظه بدون در نظر گرفتن کهن الگوی آفرینشگر صرفاً حضور معصومانه و ناآگاهانه و غیرسازنده ای خواهد بود در پذیرش منفعلانه آنچه که ما از آنها به عنوان وقایع بیرونی برای ترسیم مسیر زندگی مان از آن نام می بریم .

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/۱٢